विसर पडण्या दिवसराती,

सागरातूनही भरती ओहोटी,

काल चक्राला त्या असतेगती,

मात्र आठवणींना नसे सोबती,

ऋतु वसंता बहर येतो,

मनोमन हे त्यातच रमते,

चैतन्याला पाहण्या जातो,

मात्र अमोलिक काहीच नसते.......!